padaczka skroniowa

Padaczka skroniowa a zaburzenia psychiczne

Padaczka oznacza zakłócenie działania zmysłów pacjenta, a na czym dokładnie polega trudno powiedzieć w kilku słowach. W dużym uproszeniu – w jakimś miejscu mózgu dochodzi do wyładowań, które następnie rozprzestrzeniają się na okoliczne tkanki jak kręgi na wodzie. Miejsce w którym napad padaczkowy ma swój początek nazywamy ogniskiem padaczkowym, a od jego lokalizacji często zależą objawy. Padaczka skroniowa z ogniskami w półkuli dominującej (zazwyczaj lewej) może przypominać schizofrenię (jej objawy to m.in. halucynacje, zaburzenia myślenia, urojenia), ogniska w prawej półkuli dają zaś obraz podobny do choroby afektywnej dwubiegunowej (zmiany nastroju o dużym nasileniu od depresji do manii) (Sachdev 1998 za Walsh 2016 ).

Padaczka skroniowa uproszczenie

Padaczka skroniowa – przypadki kliniczne

Objawy padaczki skroniowej nie przypominają tego, z czym zwykle kojarzy się padaczka. Hughlings Jackson (1890) opisuje pacjentkę, która była kucharką. Przy napadzie najpierw pojawiało się u niej drżenie rąk i ramion, następnie chora spostrzegała małą, czarną kobietę zajętą gotowaniem. W dalszej kolejności pacjentka zaczynała odczuwać bardzo przykry zapach, którego nie umiała zidentyfikować. Podczas napadów bezwiednie oddawała mocz. Rzecz działa się w czasach, w których wiedzę o chorobach mózgu czerpano przede wszystkim z pośmiertnych badań. Sekcja zwłok pacjentki ujawniła guza w przedniej części płata skroniowego.

Inną pacjentkę opisuje Williams (1969), kobieta zachorowała na padaczkę wskutek urazu głowy po wypadku komunikacyjnym. Zawsze w trakcie napadu widziała twarz osoby ubranej na czerwono, w której rozpoznawała siebie, czemu towarzyszył ogromny lęk. Następnie zjawa przewracała się i rozpadała na kawałki, a pacjentka jeszcze bardziej się bała. Później pojawiała się amnezja i drgawki. Kobieta nie pamiętała zupełnie swojego wypadku, a długo po nim dowiedziała się, że istotnie była wówczas ubrana na czerwono.    

Napady padaczkowe nie zawsze muszą być nieprzyjemne. Wspomniany wyżej autor opisywał pacjentkę, która doświadczała napadów padaczkowych wyłącznie podczas nakładania cienia do powiek. Kiedy wpatrywała się w swoje oczy z bliska, jej odbicie nagle stawało się wyraźniejsze i zaczynało nad nią górować. Chora widziała wówczas scenę ze swoimi rodzicami i dziadkami, słyszała także słowa, których później nie pamiętała a całe zdarzenie było przyjemne i kojarzone z podnieceniem seksualnym.

Jak widać padaczka skroniowa może mieć wiele różnych postaci. Badania obrazowe oraz diagnoza neuropsychologiczna pomoże ustalić rodzaj zaburzeń i zaplanować leczenie oraz rehabilitację. 

Bibliografia:

Walsh K, Darby D Neuropsychologia Kliniczna, Sopot 2016, GWP

    

Dodaj komentarz

*